Ημέρα Τιμής στην Ελληνική Νεολαία

Η Ημέρα Τιμής στην Ελληνική Νεολαία καθιερώθηκε με ομόφωνη απόφαση της Βουλής τον Μάρτιο του 1998, για να τιμήσει τους αγώνες της Ελληνικής Νεολαίας,  κατά της Δικτατορίας της 21^ης Απριλίου. Γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 17 Νοεμβρίου. 
 πρακτικό της Βουλής των Ελλήνων
Φ.Ε.Κ. 9-9-1999

Το πραξικόπημα της 21ης Απριλίου

Στις 21 Απριλίου του 1967  και ενώ είχαν προκηρυχθεί εκλογές για τις 28 Μαΐου, αξιωματικοί του στρατού, υπό την ηγεσία του συνταγματάρχη Γεωργίου Παπαδόπουλου,  και συμμετοχή του ταξίαρχου Στυλιανού Παττακού και του συνταγματάρχη Νικολάου Μακαρέζου  κατέλαβαν την εξουσία με πραξικόπημα. 

 Έχοντας εξασφαλίσει περίπου 100 τεθωρακισμένα στην περιοχή της πρωτεύουσας, οι πραξικοπηματίες κινήθηκαν τα ξημερώματα της 21ης Απριλίου και κατέλαβαν αρχικά το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας. Στη συνέχεια έβαλαν σε εφαρμογή το σχέδιο έκτακτης ανάγκης του ΝΑΤΟ με κωδικό "Σχέδιο Προμηθεύς", με αποτέλεσμα να κινητοποιηθούν όλες οι στρατιωτικές μονάδες της Αττικής. Το συγκεκριμένο σχέδιο προορίζονταν για την αναγκαστική ανάληψη εξουσίας από το στρατό με σκοπό την εξουδετέρωση κομμουνιστικής εξέγερσης, σε περίπτωση που εισέβαλλαν στην Ελλάδα δυνάμεις του Σοβιετικού Στρατού. Ο έμπιστος του βασιλιά αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Στρατού στρατηγός Γρηγόριος Σπαντιδάκης αντικαταστάθηκε από τον Οδυσσέα Αγγελή.  Ο Αγγελής κάνοντας χρήση του νέου του αξιώματος έδωσε εντολή στο Γ΄ Σώμα Στρατού στη Θεσσαλονίκη να εφαρμόσει το "Σχέδιο Προμηθεύς" σε όλη τη χώρα.

Η μοναδική προσπάθεια για να αντιμετωπιστεί εγκαίρως το πραξικόπημα ήταν από την πλευρά κυρίως του υπουργού Δημόσιας Τάξης Γεωργίου Ράλλη ο οποίος προσπάθησε να επικοινωνήσει με τον ταξίαρχο Ορέστη Βιδάλη για να κινητοποιήσει το Γ' Σώμα Στρατού (Θεσσαλονίκη). Δεν πρόλαβε, αφού το "Σχέδιο Προμηθεύς" είχε ήδη τεθεί σε εφαρμογή με αποτέλεσμα ο ταξίαρχος Βιδάλης να αγνοήσει το σήμα του Ράλλη.

Το Δεκέμβριο του 1967, ο βασιλιάς Κωνσταντίνος επιχείρησε αντικίνημα για την ανατροπή των πραξικοπηματιών, το οποίο όμως απέτυχε. Ο ίδιος και η οικογένειά του κατέφυγαν στην Ιταλία. Η Ελλάδα τυπικά παρέμεινε Βασιλευομένη Δημοκρατία, με τους στρατιωτικούς να ορίζουν αντιβασιλέα τον Γεώργιο Ζωιτάκη.

Η ελληνική δικτατορία 1967-1974 θεωρείται διεθνώς ένα ακόμα επεισόδιο του Ψυχρού Πολέμου, στην αντιπαράθεση μεταξύ Ανατολής και Δύσης. Η προσπάθεια της Σοβιετικής Ένωσης να προσεταιριστεί έθνη στην πολιτική σφαίρα επιρροής της, ενισχύοντας φιλοσοβιετικές και φιλοκομμουνιστικές ομάδες, συχνά οδηγούσε σε αντίδραση από τη μεριά των Δυτικών και κυρίως των Αμερικανών που ήταν επικεφαλής του δυτικού συνασπισμού σε όμοιες αντίστοιχες ενέργειες. 

Τα γεγονότα του Πολυτεχνείου

 Στις αρχές όμως 1973, το χάσμα μεταξύ κράτους και φοιτητών μεγάλωνε. Η Χούντα των Συνταγματαρχών, στην προσπάθειά της να περιορίσει τους φοιτητές, έβαλε σε εφαρμογή το διάταγμα 1347 για τις επιστρατεύσεις. Η φοιτητική ανησυχία άρχισε να μεγαλώνει με αποτέλεσμα το Φεβρουάριο του 1973 να γίνει η πρώτη κατάληψη της Νομικής ενώ στις 14 Μαρτίου ακολούθησε και δεύτερη. Σημαντικό ρόλο στην κλιμάκωση της κατάστασης είχε και το μνημόσυνο του «Γέρου της Δημοκρατίας», Γεωργίου Παπανδρέου. 

Το φθινόπωρο του 1973 γίνεται δημοψήφισμα το οποίο μεταξύ άλλων ζητούσε να εγκριθεί η εκλογή προέδρου (Γεωργίου Παπαδόπουλου) και αντιπροέδρου της Δημοκρατίας ( Οδυσσέα Αγγελή) για θητεία 8 ετών. Το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος ήταν τελικά θετικό και ο Γεώργιος Παπαδόπουλος ορκίστηκε Πρόεδρος της Δημοκρατίας. 

Στις 8 Οκτωβρίου ο Γεώργιος Παπαδόπουλος ως Πρόεδρος της Δημοκρατίας διόρισε πολιτική κυβέρνηση τη νέα μεταβατική κυβέρνηση του Σπύρου Μαρκεζίνη η οποία ως κύρια αποστολή της ήταν να προπαρασκευάσει και να διεξαγάγει βουλευτικές εκλογές για την 10η Φεβρουαρίου 1974 ενώ την ίδια μέρα παραιτήθηκαν όλοι οι στρατιωτικοί από τις καίριες θέσεις που κατείχαν. 

Την Τρίτη 14 Νοεμβρίου εκατοντάδες φοιτητές είχαν συγκεντρωθεί από το πρωί στο κτήριο της Νομικής Σχολής και ετοιμάζονταν να κάνουν συνέλευση. Στο τέλος της συνέλευσης πραγματοποίησαν πορεία στην οδό Σόλωνος και Πατησίων. Το απόγευμα και ενώ οι φοιτητές είχαν παραμείνει στο Πολυτεχνείο, ο αστυνομικός διευθυντής Δασκαλόπουλος και ο εισαγγελέας Σαμήτας διέταξαν τους φοιτητές να διαλυθούν. Οι φοιτητές βρέθηκαν σε δίλημμα. Δημιουργήθηκε συντονιστική επιτροπή η οποία και αποφάσισε, στις 8:30 μ.μ., την κατάληψη του Πολυτεχνείου. Από τις πρώτες πρωινές ώρες της Τετάρτης φάνηκε η στήριξη των πολιτών προς τους φοιτητές, με τρόφιμα, γραφική ύλη και φάρμακα. Το βράδυ μπήκε σε λειτουργία για πρώτη φορά ο σταθμός των «Ελεύθερων Πολιορκημένων».

Την Πέμπτη 16 Νοεμβρίου κόσμος παρέμεινε στο πλευρό των φοιτητών ενώ οδοφράγματα άρχισαν να στήνονται στους δρόμους. Οι αστυνομικοί και τα τανκ  (τεθωρακισμένα) άρχισαν να κάνουν την εμφάνισή τους. Οι πρώτες συγκρούσεις με την αστυνομία δεν άργησαν να γίνουν ενώ στις 7 μ.μ. ανακοινώθηκε και ο πρώτος νεκρός των συγκρούσεων (πόρισμα του εισαγγελέα Δ. Τσεβά).  Πόρισμα εισαγγελέα Δ. Τσεβά

Τα μεσάνυχτα και ενώ οι φοιτητές επέμεναν στην κατάληψη του Πολυτεχνείου, έκαναν την εμφάνιση τους τα πρώτα τανκ. Ο κόσμος είχε διαλυθεί βίαια ενώ ο καπνός από τα δακρυγόνα έκανε την ατμόσφαιρα αποπνικτική. Στη 1:30 μ.μ. ο επικεφαλής του τάγματος του στρατού έδωσε διορία να εγκαταλείψουν το κτήριο. Οι φοιτητές αρνήθηκαν και παρέμειναν φωνάζοντας συνθήματα όπως «Κάτω η Χούντα και οι Αμερικάνοι». Στις 2:50 π.μ. ο επικεφαλής διέταξε το τανκ να γκρεμίσει την πύλη του Πολυτεχνείου. Ο στρατός υποσχέθηκε ελεύθερη δίοδο και άφησε πραγματικά τον κόσμο να φύγει τουλάχιστον από την πύλη της Στουρνάρη με κατεύθυνση την πλατεία Εξαρχείων, αν και η αστυνομία περίμενε πιο πάνω στα στενά για να δείρει ή και να συλλάβει όσους μπορούσε.  Μέσα σε λίγη ώρα το κτήριο είχε αδειάσει. Παρόλαυτα μέσα στο χώρο του Πολυτεχνείου δεν υπήρξε κανένας θάνατος σύμφωνα και με το πόρισμα του εισαγγελέα Δ. Τσεβά αλλά και με το 33437/11.10.74  έγγραφο της Συγκλήτου του Πολυτεχνείου προς την Εισαγγελία το οποίο επιβεβαιώνεται από τον εισαγγελέα Δ. Τσεβά. Εξάλλου αυτό παραδέχεται και στην συνέντευξή του ο έφεδρος στρατιώτης οδηγός του τεθωρακισμένου άρματος Α. Σκευοφύλαξ.

Αρχαιολογικό Μουσείο Δελφών - κινητοποίηση

ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗ-ΕΙΡΗΝΙΚΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ

ΚΑΛΕΣΜΑ

Φίλοι συνδημότες,

η κατάργηση σημαντικών υπηρεσιών στο Δήμο μας και στο νομό μας γενικότερα δεν έχει σταματημό. Μετά το νοσοκομείο, τα αστυνομική τμήματα, τα σχολεία και μια σειρά άλλων καίριων δομών, τώρα σειρά παίρνει το Μουσείο και ο Αρχαιολογικός Χώρος των Δελφών.

Όπως είναι ήδη γνωστό, με βάση το πρόσφατο σχετικό ΦΕΚ που είδε το φως της δημοσιότητας, το Μουσείο, ο Αρχαιολογικός Χώρος και το Στάδιο των Δελφών θα είναι πλέον κλειστά κατά τη χειμερινή περίοδο κάθε Τρίτη λόγω έλλειψης προσωπικού φύλαξης. Οι εξαιρετικά αρνητικές επιπτώσεις από την διακοπή λειτουργίας κατά μία μέρα εβδομαδιαίως των χώρων αυτών στην επισκεψιμότητα και την τοπική οικονομία είναι αλυσιδωτές για όλο το φάσμα της τοπικής κοινωνίας και προφανείς σε όλους μας.

Απέναντι στην κατάσταση αυτή το μόνο όπλο που μας απομένει είναι η δυναμική και μαζική κινητοποίηση όλων μας, φορέων, συλλόγων, επαγγελματιών και απλών πολιτών. Χρέος και ευθύνη όλων μας είναι η συμμετοχή μας στην ειρηνική κινητοποίηση αύριο Τρίτη (πρώτη μέρα εφαρμογής του νέου μέτρου) στις 9:00π.μ. επί της Ε.Ο. Δελφών – Αθήνας, μπροστά στο Μουσείο Δελφών.

Για τη μετάβαση των συνδημοτών μας στο χώρο πραγματοποίησης της κινητοποίησης ο Δήμος Δελφών διαθέτει ένα λεωφορείο που θα αναχωρήσει στις 8 το πρωί από την πλατεία Εθνικής Αντιστάσεως (παιδική χαρά) στην Άμφισσα και ένα από το Δημαρχείο Ιτέας στις 8 το πρωί.

Λέμε όχι στη συνεχή υποβάθμιση του τόπου μας!

Απαιτούμε: Ούτε μία μέρα κλειστό το Μουσείο και ο Αρχαιολογικός Χώρος Δελφών!

----------------------------------------------------

Ο Δήμαρχος Δελφών

Αθανάσιος Ηλ. Παναγιωτόπουλος

Έτος Καζαντζάκη το 2017, εξήντα χρόνια από το θάνατό του

 Έτος Καζαντζάκη ανακηρύχθηκε το 2017 μετά από αίτημα της Διεθνούς Εταιρείας Φίλων Νίκου Καζαντζάκη, του Ελληνικού Τμήματος της Διεθνούς Εταιρείας Φίλων Νίκου Καζαντζάκη, του Μουσείου Νίκου Καζαντζάκη και των Εκδόσεων Καζαντζάκη.

Το Υπουργείο Πολιτισμού κήρυξε το 2017,  «Έτος Καζαντζάκη» και έθεσε υπό την αιγίδα του όλες  τις εκδηλώσεις που θα πραγματοποιηθούν στο πλαίσιο του αφιερωματικού αυτού έτους.

Οι εορτασμοί του έτους  Καζαντζάκη συμπίπτουν με την επέτειο των 60 χρόνων από το θάνατό του στις 26 Οκτωβρίου 1957 στο Φράιμπουργκ.

Ο Νίκος Καζαντζάκης γεννήθηκε το 1883 στο Ηράκλειο της Κρήτης και πέθανε στις 26 Οκτωβρίου 1957. Κατά τη μεγάλη Κρητική Επανάσταση ακολουθεί την οικογένειά του, που καταφεύγει στη Νάξο. Εκεί φοίτησε στη Γαλλική Εμπορική Σχολή του Τιμίου Σταυρού και διδάσκεται τη γαλλική και ιταλική γλώσσα (1897-1899). Μετά γυρίζει στο Ηράκλειο και τελειώνει το Γυμνάσιο. Αργότερα πηγαίνει στην Αθήνα για πανεπιστημιακές σπουδές. Εγγράφεται στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και το 1906 παίρνει, με άριστα, το δίπλωμα τού διδάκτορα της νομικής και στη συνέχεια συμπληρώνει την εκπαίδευσή του στο Παρίσι, όπου σπούδασε φιλοσοφία και είχε ως καθηγητή τον φιλόσοφο Μπεργκσόν.

Το 1906 αρχίζει την πλούσια συγγραφική και δημοσιογραφική του δραστηριότητα και τη συνεχίζει χωρίς διακοπή κατά τις επόμενες δεκαετίες. Στο μεταξύ το 1911 νυμφεύεται τη Γαλάτεια Αλεξίου, που είναι κι αυτή σπουδαία συγγραφέας και το 1926 παίρνει διαζύγιο και παντρεύεται αργότερα την Ελένη Καζαντζάκη, με την οποία ζει μέχρι τον θάνατό του. Το 1912 κατατάσσεται εθελοντής στους Βαλκανικούς Πολέμους. Το 1914 γνωρίζεται και συνδέεται με τον Άγγελο Σικελιανό και περιοδεύουν μαζί όλη την Ελλάδα.

Το 1919 διορίζεται από τον Ελ. Βενιζέλο Γενικός Διευθυντής στο Υπουργείο Περίθαλψης, από το οποίο ένα χρόνο αργότερα παραιτείται και αρχίζει να ταξιδεύει αδιάκοπα στη Γαλλία, Γερμανία, Αυστρία και Ιταλία. Το 1925 και 1927 επισκέπτεται τη Σοβιετική Ένωση. Ακούραστος ταξιδευτής, συνεχίζει τις περιπλανήσεις του σ’ όλες τις γωνιές της Γης. Το 1932 πηγαίνει στην Ισπανία και το 1936 ως ανταποκριτής παρακολουθεί την τραγωδία του εμφυλίου πολέμου στη χώρα αυτή.

Ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος τον βρίσκει στην Ελλάδα και ζει τα χρόνια της κατοχής στην Αίγινα. Το 1945 διορίζεται για λίγο Υφυπουργός Παιδείας στην Κυβέρνηση Θεμ. Σοφούλη και μετά ανώτερος υπάλληλος της ΟΥΝΕΣΚΟ στο Παρίσι. Από το 1948 εγκαθίσταται στην Αντίπολη της Γαλλίας και αρχίζει μία νέα λογοτεχνική δραστηριότητα, γράφοντας μυθιστορήματα. Το 1954 του απονέμεται το γαλλικό βραβείο του καλύτερου ξένου βιβλίου για το μυθιστόρημά του ο «ΖΟΡΜΠΑΣ» και το 1956 παίρνει το Βραβείο Ειρήνης.

  Ο Καζαντζάκης ήταν όχι μόνο ένας θαυμάσιος δημιουργός ηρώων, αλλά ήρωας και ο ίδιος. Ήρωας της δουλειάς, της μάθησης, των ταξιδιών, της σκέψης, της αυτοπεποίθησης και της αυτοκυριαρχίας. Ο Νίκος Καζαντζάκης έχει πια παγκόσμια καθιερωθεί ως ένας οικουμενικός συγγραφέας. Ως παρακαταθήκη άφησε στην ελληνική και παγκόσμια λογοτεχνία μία πλούσια και πολύ αξιόλογη συγγραφική παραγωγή. Προτάθηκε για το Βραβείο Νόμπελ, αλλά παρά το γεγονός ότι το άξιζε, δυστυχώς δεν το πήρε.

Με τη συμπλήρωση 60 χρόνων από τον θάνατο του μεγάλου συγγραφέα και στοχαστή Καζαντζάκη, ο συμπατριώτης του διάσημος σκηνοθέτης, Γιάννης Σμαραγδής, που έτυχε να γεννηθεί στην ίδια πόλη με τον Καζαντζάκη, ετοίμασε μία θαυμάσια ταινία για τη ζωή και το έργο του. Το «Working off» και σκηνές από την ταινία αυτή προβλήθηκαν πριν από λίγους μήνες σε δύο επιβλητικές εκδηλώσεις που έγιναν, η μία στην αίθουσα του Hellenic Centre στο Λονδίνο και η άλλη στην Κρήτη, μάλιστα στην τιμητική παρουσία του Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας, κ. Προκόπη Παυλόπουλου, και άφησαν τις καλύτερες εντυπώσεις. 

Οι άλλες δύο εκδηλώσεις για την προβολή της ταινίας αυτής θα γίνουν τιμητικά στην Κύπρο χάρη στην πρωτοβουλία και τις ενέργειες του Κοινωφελούς, Επιστημονικού και Πολιτιστικού Ιδρύματος Φώτος Φωτιάδης. Η μία εκδήλωση θα γίνει στη Λεμεσό, στο Παττίχειο Θέατρο, στις 10 Οκτωβρίου, σε συνεργασία του Ιδρύματος Φώτος Φωτιάδης με τον Δήμο Λεμεσού και το Πανεπιστήμιο Frederick και η άλλη στο Θέατρο Παλλάς, στη Λευκωσία, στις 11 Οκτωβρίου, σε συνεργασία με τον Δήμο Λευκωσίας και το Πανεπιστήμιο Frederick. Και οι δύο εκδηλώσεις γίνονται σε συνεργασία με το Υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού και τελούν υπό την αιγίδα του Υπουργού Παιδείας. 

πηγές: www.sigmalive.com 

              www.thetoc.gr

Μουσείο Παιχνιδιών του Μουσείου Μπενάκη

Την Κυριακή 22 Οκτωβρίου ξεκίνησε τη λειτουργία του το Μουσείο Παιχνιδιών του Μουσείου Μπενάκη.

Το Μουσείο Παιχνιδιών του Μουσείου Μπενάκη  δημιουργήθηκε με πυρήνα την συλλογή της Μαρίας Αργυριάδη, η οποία συγκαταλέγεται στις δέκα καλύτερες της Ευρώπης. Αφιερωμένο στην παιδική ηλικία, το Μουσείο Παιχνιδιών, έχει ως στόχο τη μελέτη, την προβολή και την παρουσίαση όλων των εκφράσεων και πτυχών του θέματος “Παιδί και Παιχνίδι”, ενώ παράλληλα αφηγείται με τρόπο ευρηματικό την καθημερινή ζωή των παιδιών από τον 17ο αιώνα έως τις μέρες μας.

Η συλλογή του αποτελείται από περίπου 20.000 παιχνίδια, βιβλία, έντυπα, ρουχισμό και αντικείμενα της παιδικής ηλικίας, προερχόμενα από τον ελλαδικό χώρο και την ευρύτερη περιφέρεια του Ελληνισμού, καθώς και από την Ευρώπη, την Αμερική, την Αφρική και την Ασία. Στην έκθεση παρουσιάζονται 3.000 από αυτά.

Η ενότητα της ελληνικής συλλογής περιλαμβάνει βρεφικά και παιδικά αντικείμενα και άλλα αντικείμενα από τους αρχαίους έως τους νεώτερους χρόνους, όπως χειροποίητα παραδοσιακά παιχνίδια και αντικείμενα του 18ου-20ού αι., λαϊκά πανηγυριώτικα και τα αστικά εμπορικά παιχνίδια του 20ού αι.,

επιτραπέζια παιχνίδια, καθώς και ομαδικά παιχνίδια δρόμου και παιδικά έθιμα. Ξεχωριστό σύνολο αποτελούν τα χειροποίητα παιχνίδια, που έφτιαξαν τα μέλη των Κ.Α.Π.Η. (Κέντρων Ανοιχτής Προστασίας Ηλικιωμένων), αναβιώσεις αυτών που έπαιζαν ως παιδιά.

Στην ενότητα της ευρωπαϊκής συλλογής συγκαταλέγονται παιχνίδια αγοριών και κοριτσιών, αστικά και λαϊκά, που χρονολογούνται από τον 18ο έως τον 20ό αι. και προέρχονται κυρίως από την Αγγλία, τη Γαλλία και τη Γερμανία, καθώς και από τις ευρωπαϊκές κούκλες του 19ου και 20ού αι. με φορεσιές από διάφορες περιοχές της Ελλάδας.

 Βιβλία-μελέτες σε ό,τι αφορά το “Παιδί και το Παιχνίδι”, σχετικό αρχειακό υλικό, φωτογραφίες, επιστολικά δελτάρια, στοιχεία για Έλληνες κατασκευαστές παιχνιδιών, 3.000 βιβλία παιδικής λογοτεχνίας και εκπαίδευσης ή γενικά πληροφοριακά, συμπληρώνουν τη συλλογή και συνθέτουν μια εξειδικευμένη βιβλιοθήκη για κάθε ενδιαφερόμενο. 

Το Μουσείο Μπενάκη Παιχνιδιών στεγάζεται σε εκλεκτικιστικό κτήριο του τέλους του 19ου αιώνα. Δωρίθηκε στο Μουσείο Μπενάκη το 1976 από τη Βέρα Κουλούρα σύμφωνα με την

επιθυμία του συζύγου της Αθανάσιου Κουλούρα. Ο Πύργος του Μουσείου Παιχνιδιών, που παραπέμπει από μόνος του σε παραμύθι, χτίστηκε μεταξύ 1897-1900 και η αρχιτεκτονική του μορφολογία περιέχει κυρίως στοιχεία γοτθικού ρυθμού με αναφορές στον Ευρωπαϊκό Μεσαίωνα, αλλά και στοιχεία μπαρόκ και art nouveau στις εσωτερικές οροφογραφίες και τοιχογραφίες. 

Σε συνεργασία με το τμήμα Εκπαιδευτικών Προγραμμάτων του Μουσείου Μπενάκη έχουν ετοιμαστεί προγράμματα για μαθητές νηπιαγωγείου και δημοτικού με στόχο μια πρώτη γνωριμία με το Μουσείο Παιχνιδιών.

Moυσείο Μπενάκη Παιχνιδιών

Λεωφ. Ποσειδώνος 14 & Τρίτωνος 1, Παλαιό Φάληρο
Πέμπτη-Παρασκευή-Σάββατο-Κυριακή: 10:00 - 18:00
Τιμές εισιτηρίων:
Γενική είσοδος: €9 
 Μειωμένο: €7 

                                          

πηγή: https://www.benaki.gr