Τρίτη 28 Σεπτεμβρίου 2021

‘‘Η ΦΩΚΙΔΑ της ΟΘΩΜΑΝΙΚΗΣ περιόδου με το ΒΛΕΜΜΑ των ΠΕΡΙΗΓΗΤΩΝ’’ παρουσίαση βιβλίου.

 

επιμ. έκδ. Γιάννης Κολιαβάς, 

έκδοση: Δίκτυο Δελφών, Άμφισσα 2021

 

Το φαινόμενο του Περιηγητισμού έχει ερευνηθεί και μελετηθεί χαρίζοντας μιαν ασύλληπτην από αλλού αίσθηση κλασικών τόνων του ελληνικού τοπίου και των ερειπίων του περίφημου αρχαιοελληνικού κόσμου. Απ’ τα έργα των ευρωπαίων κυρίως ταξιδευτών, με τους διάφορους αθώους, νόμιμους και μη σκοπούς στην τουρκοκρατούμενην Ελλάδα, αντλούμε και μοναδικά ιστορικά στοιχεία για τον τόπο, τη δημογραφία, τις επαγγελματικές δραστηριότητες, τις θρησκευτικές συνήθειες, τα ήθη και την καθημερινότητα.

Οι Δελφοί στην περιοχή μας ήταν ένας μεγάλος μαγνήτης στα αρχαιοελληνικά ενδιαφέροντα, κυρίως απ’ τον 18ο  κι εντεύθεν αιώνες. Αναφορές κι αναδρομές σε όσα έχουν καταγράψει οι Περιηγητές για την περιοχή μας και τα επικαλούμαστε σε εισηγήσεις σε Συνέδρια και δημοσιεύσεις, ήταν ε υ χ ή  να συγκεντρωθούν και να δινόταν και στο ευρύ κοινό η ευχέρεια να απολαύσει τις αποτυπώσεις τοπίου και μνημείων που, είτε οι ίδιοι οι επισκέπτες, είτε εικαστικοί καλλιτέχνες που έπαιρναν στην ακολουθία τους, τα ζωγράφιζαν.

Κι η ευχή πραγματοποιήθηκε με τον ωραιότερο τρόπο στην έκδοση του Άλμπουμ ‘‘Η ΦΩΚΙΔΑ της ΟΘΩΜΑΝΙΚΗΣ περιόδου με το ΒΛΕΜΜΑ των ΠΕΡΙΗΓΗΤΩΝ’’ απ’ το Δίκτυο Δελφών. Μετά τους Προλόγους του Δημάρχου & του Προέδρου του Δικτύου Δελφών, το κείμενο της κορυφαίας επιστήμονα, όσον αφορά τον περιηγητισμό στην Ελλάδα, Ιόλης Βιγγοπούλου ‘‘Τα ταξίδια των ευρωπαίων περιηγητών: από το όραμα στην πραγματικότητα (τέλη 15ου – αρχές 20ού αι.)’’ και το περιεκτικό κείμενο με τα στοιχεία των17 ‘‘ανθολογημένων’’ περιηγητών του κατόχου Msc Επιστημών της Αγωγής του ΕΑΠ, Γ. Κολιαβά, ‘‘Οι περιηγητές αναζητούν το ελληνικό ιδεώδες’’, εισάγουν κατάλληλα τον αναγνώστη στο κλίμα του Περιηγητισμού, δίνοντας κατατοπιστικότατα στοιχεία και καλλιεργώντας διαθέσεις σε πιο ευαισθητοποιημένους κι απαιτητικούς αναγνώστες, στα θέματα ιστορίας των Δελφών, της Άμφισσας (Σαλώνων), του Χρισσού, της Αγ. Ευθυμίας, του Γαλαξειδιού ώς τα Βαρδούσια και τη Λιλαία.

Η εικόνα που αναδύεται απ’ την περιήγηση στο 80σέλιδο Άλμπουμ, πολύ απέχει της σημερινής, είναι  ικανή ωστόσο να προκαλέσει βαθύτερες συνειδητοποιήσεις, ερωτήματα για  περαιτέρω έρευνες, μα πάνω από όλα ιδιαίτερες αισθητικές απολαύσεις, απ’ τις μοναδικές αποτυπώσεις του ξεχωριστού τόπου που ζούμε κι αγαπάμε. Το ξεφύλλισμα και μόνο του Άλμπουμ απορροφά σ’ ένα μαγικό ταξίδι που συνδέεται άμεσα με τη λίγο πριν την έκρηξη της Ελληνικής Επανάστασης χρονική στιγμή, τη φετινή χρονιά της 200χρονης επετείου, που άλλαξε τα πάντα, συνθήκες ζωής έως τη σχέση μας με το φυσικό περιβάλλον και την ίδια την  εικόνα του, μαζί και με την επενέργεια του πανδαμάτορα χρόνου.

Τα συγχαρητήρια στους εμπνευστές, συντελεστές κι αναλαβόντες το έργο, θα δίνονται επιπλέον και στην περιήγηση των ξεχωριστά αναπαραχθεισών γκραβούρων σε διαστάσεις πινάκων (απ’ την εικονογράφηση σελίδων που πρωτοδημιουργήθηκαν  για τα βιβλία των περιηγητών) σε πόλεις και κωμοπόλεις του Δήμου Δελφών και παραέξω στο προσεχές διάστημα. Το Άλμπουμ διατίθεται απ’ το Δίκτυο Δελφών στους χώρους πώλησης αναμνηστικών των μουσείων μας.

 


Σάββατο 18 Σεπτεμβρίου 2021

“Θα κάμωμεν το πρέπον…”- Γαλαξίδι 18 και 19 Σεπτεμβρίου.


 Σάββατο 18 Σεπτεμβρίου 2021, Κιόσκι Γαλαξίδι

Εσπερίδα: «Το Γαλαξίδι στην ελληνική επανάσταση»

  • 19:00 Χαιρετισμοί
  • 19:10 Ομιλίες

–Δημήτρης Παλούκης, «Το Γαλαξίδι τους πρώτους μήνες της Επανάστασης μέσα από έγγραφα του Αρχείου της Κοινότητος Ύδρας»

– Μάρω Τασιού Γουργουρή , «Οι Γαλαξιδιώτισσες ηρωίδες του ΄21»

– Ευστάθιος Μαρματάκης, «Γιάννης Μητρόπουλος. Ο μεγάλος Γαλαξιδιώτης αγωνιστής του ‘21»

– Επιστολές που αφορούν στο Γαλαξίδι στην Ελληνική Επανάσταση, Αφήγηση – μουσική επιμέλεια Εμμέλεια Μαρδάκη

– Ποιήματα που αφορούν στο Γαλαξίδι το ‘21, Γεώργιος Κουρεντής

Κυριακή 19 Σεπτεμβρίου 2021

Ιερός Ναός Αγίου Νικολάου

  • 9:40    Πέρας προσέλευσης επισήμων
  • 9:45    Τέλεση δοξολογίας
  • 10:15 Εκφώνηση του πανηγυρικού της ημέρας από τον κ. Χαράλαμπο Μαντζαβρά
  • 10:30 Αποκαλυπτήρια αναμνηστικής πλάκας για τους Γαλαξιδιώτες αγωνιστές της Ελληνικής Επανάστασης, δωρεά του Σωματείου «Παναγία Γάλαξα η Θαλασσοκρατούσα»

Πλατεία Μάμα, Μνημείο Ι. Μητρόπουλου 

  • 11:00 Επιμνημόσυνη δέηση

Κατάθεση στεφάνων

Ενός λεπτού σιγή

Ανάκρουση Εθνικού Ύμνου

Δευτέρα 16 Αυγούστου 2021

Παρουσίαση νέας έκδοσης του "Χρονικού του Γαλαξειδίου"

 



Ενημερωτικό δελτίο από το Δίκτυο Δελφών

 

Στις αρχές του 18ου αιώνα, ο ιερομόναχος Ευθύμιος Πενταγιώτης, στο μοναστήρι του Σωτήρα στο Γαλαξείδι, ερευνώντας παλαιά χερόγραφα, μεμβράνια, σιζίλια, καὶ χρυσόβουλλα αυθεντικά κατέγραψε στο Xρονικό του την ιστορία της ευρύτερης περιοχής του Γαλαξειδίου, από τον 10ο έως τον 17ο αιώνα. Πρόκειται για μια καταγραφή όπου η ιστορία περιπλέκεται με τους θρύλους και τις παραδόσεις σε έναν κόσμο που κυριαρχούν πειρατείες, μάχες, φυσικές καταστροφές και ο διαρκής αγώνας των ανθρώπων για τη ζωή τους.

Το Χρονικό που ανακαλύφθηκε από τον Κωνσταντίνο Σάθα σε κρύπτη του καθολικού του μοναστηριού και πρωτοεκδόθηκε από τον ίδιο το 1865, επανεκδίδεται από το Δίκτυο Δελφών, με την ευκαιρία της επετείου των 200 ετών από την κήρυξη της Επανάστασης του 1821.

Η νέα έκδοση ακολουθεί το  μεταγραφέν κείμενο του Ηλία Αναγνωστάκη (έκδοση 1985) και μάλιστα όπως αυτό έχει αναρτηθεί στο TLG (THESAURUS LINGUAE GRAECAE). Η επιμέλεια και η εισαγωγή είναι της Λίλας Σέββα. Η νέα έκδοση περιλαμβάνει εισαγωγικό άρθρο του Αναστασίου Σκιαδά και εικονογράφηση του Νίκου Κοσμίδη. 

Η παρουσίαση θα γίνει στην πλατεία Βλάμη (Φάρος), τη Δευτέρα, 16 Αυγούστου 2021 στις 21:00. Θα παρουσιάσουν οι Νίκος Καρατζάς, Νίκος Κοσμίδης, Λίλα Σέββα και Αναστάσιος Σκιαδάς με δραματοποίηση αποσπασμάτων του Χρονικού από τη Νάντια Γιώτη με τη μουσική συνοδεία του Ευθύμη Κούκου.

 

 


Παρασκευή 25 Ιουνίου 2021

Γιούλα Μυλωνάκου-Σαϊτάκη "ΜΟΡΦΕΣ ΤΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΤΟΥ 1821 ΠΟΥ ΠΕΘΑΝΑΝ ΠΑΜΠΤΩΧΟΙ" Εκδ. Παπαζήση, Αθήνα 2021

 

  Η ζωή του ανθρώπου ήταν και είναι πάντοτε αγώνας. Πρώτιστα, για την εξασφάλιση των μέσων επιβίωσης. Πολλοί παράγοντες επενεργούν επ’ αυτού. Στόχοι και τύχη, οι κυριότεροι. Η συσσώρευση αγαθών συνιστά πλούτο, που δε φέρνει πάντα και την ευτυχία. Απεναντίας, η έλλειψη και των απαραίτητων, ειδικά στην ύστερη φάση του βίου, των κάμψεων και της αδυναμίας, σκορπά δυστυχία. Για τις ατομικές περιπτώσεις, ο λόγος μπορεί και να μην είναι καν ερευνητέος. Σε ανθρώπους όμως που έθεσαν και αγωνίστηκαν για ευρύτερους συλλογικούς στόχους και καταξιώθηκαν ιστορικά απ’ το έργο και την προσφορά τους, μπορεί τα ερωτήματα που τίθενται να είναι αμείλικτα. Αυτές πάνω κάτω οι σκέψεις ώθησαν τη συγγραφέα κ. Γιούλα Μυλωνάκου-Σαϊτάκη να ξαναπλάσει «σταυρικές στιγμές της Δύσης αλλά και του άδοξου τέλους μορφών σημαδεμένων από την ένδεια». Αποφεύγοντας «τον ειδολογικό χαρακτήρα μιας άνευρης συγγραφής, μιας απλής βιογραφικής καταγραφής ή μιας περιορισμένης εργογραφίας», προσέγγισε τις διάφορες προσωπικότητες που απαρτίζουν το υλικό του βιβλίου: λόγιους που μόχθησαν μέσα στην προσφυγιά της Δύσης για τη θεμελίωση των ελληνικών γραμμάτων, εργάτες του επιστημονικού αμπελώνα, αφοσιωμένους στην έρευνα, ανθρώπους των γραμμάτων και αγωνιστές στους μεγάλους αγώνες του Έθνους, με το φωτισμό και τον τονισμό της ζηλωτικής τους αφοσίωσης στα καταξιωμένα έργα τους, όπως το επιβάλλει η ηθική τάξη.

Το βιβλίο είναι διαρθρωμένο  σε τρεις ενότητες: Α) Λόγιοι της διασποράς και των νεοτέρων χρόνων, με 24 περιπτώσεις ανθρώπων απ’ το 14ο ως τον 20ο αι. με κορυφαίαν ανάμεσά τους τη μορφή του Αδαμάντιου Κοραή, Β) Ήρωες-αγωνιστές, 50 πρόσωπα, κυρίως του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα, 37 άνδρες και 13 γυναίκες και Γ) Λογοτέχνες, με 3 υποκατηγορίες («σημαδιακοί», λογοτέχνες της Κατοχής, Κύπριοι) και καλλιτέχνες, το σύνολο 36 συγγραφείς-καλλιτέχνες.

Το βιβλίο αρχίζει συγκινητικά με τις ευχαριστίες της συγγραφέως σε όσους την συνέδραμαν στον πολύχρονο μόχθο  της συγκέντρωσης και επεξεργασίας των στοιχείων των 110 προσωπικοτήτων που, μαζί με τον καθένα, χρειαζόταν και η διαγραφή του ιστορικού πλαισίου όπου αυτός κινήθηκε–έδρασε. Ακολουθεί ένας κατατοπιστικός πρόλογος 23 σελίδων και εμπεριστατωμένη εισαγωγή με παράθεση πλούσιας βιβλιογραφίας πριν από την παρουσίαση των μορφών κάθε ενότητας. Ειδικά στη 2η ενότητα παρατίθεται με τεκμήρια, ενότητα για τους αγωνιστές του 21 και την ένδεια που βίωσαν μέσα από τις προσωπικές τους μαρτυρίες και αμέσως μετά ενότητα για τους ιεράρχες του 21 που πέθαναν από ασιτία. Η 3η  και καταληκτική ενότητα είναι για τους ανθρώπους του πνεύματος που έζησαν για την τέχνη τους παραμελώντας ή και αδιαφορώντας για την επιβίωσή τους. 
Αντί Επιλόγου, παρατίθενται πίνακες λέξεων (ερμηνεία όρων-γλωσσάρι), αναγκαίοι σ’ ένα τόσον εκτενές έργο και αποκαλυπτικοί της επιμέλειας με την οποία εργάστηκε η συγγραφέας. Βιβλιογραφία και ευρετήριο κλείνουν τον περ.1200 σελίδων τόμο. 
Η συγγραφέας, διδάκτωρ της Φιλοσοφικής Σχολής του ΕΚΠΑ, με πολυσχιδή δράση στην εκπαίδευση και σεβαστό συγγραφικό έργο, μπορεί να αισθάνεται την ικανοποίηση για το ότι σε μια εποχή που ο ατομικισμός,  η θεοποίηση του χρήματος και των υλικών αγαθών ως αποκλειστικών και ισόβιων ενδιαφερόντων, έχουν ευρέως κυριαρχήσει, παρουσιάζει στο βιβλίο της ανθρώπους που για ανώτερους στόχους περιφρόνησαν, δεν κυνήγησαν τα υλικά αγαθά και έζησαν στη δοκιμασία και τη στέρηση, για ό,τι χρήσιμο στην κοινωνία και τον Άνθρωπο επέτυχαν να κομίσουν. Ειδικά για τους τίμιους, που ήταν συντριπτικά λιγότεροι των γενναίων αγωνιστών του 21, είναι μια λανθάνουσα παράμετρος, χρησιμότατη ωστόσο στους φετινούς εορτασμούς των 200άχρονων. Πολλά είδαμε και μάθαμε και άλλα συνειδητοποιήσαμε στις σελίδες του εξαίρετου αυτού  βιβλίου που έλαβε και άρτια εικόνα εκδοτικά. Ας αναφέρουμε τελευταίο, το πόσο μας άγγιξαν οι αναφορές στον Γαλαξιδιώτη Καπετάν Ηλία Φούντα και τον μοναδικό και αξεπέραστο ιστορικόν ερευνητή Κ.Σάθα. Στο βιβλίο αξίζουν ανάλογες επίσημες παρουσιάσεις.

Οι Φίλοι της ΔΒΑ

 



Δευτέρα 10 Μαΐου 2021

Ροδούλα Κούμαρη Σταθάκη, πένθος για την απώλεια της μεγάλης Γαλαξειδιώτισσας Λαογράφου

 

Όπως μαζεύει το κουβάρι του χρόνου, έρχονται κάποτε οι στιγμές που πονώντας αναμετράμε απώλειες, των δικών του ο καθένας, σημαντικών κι αγαπημένων προσώπων. Ακούγοντας για την ανάγκη ενίσχυσης του ρόλου των γυναικών στην κοινωνία, σε μια προοπτική ισότητας των φύλων, αυτόματα ο νους ανακαλεί τη μορφή της Ροδούλας Κούμαρη- Σταθάκη και την πολυσχιδή προσφορά της. Απ’ τη δεκαετία του ’70 που πρωτογνωρίσαμε την αδελφή της Αριάδνη, ξέραμε και για τη Ροδούλα και τον δικό της δρόμο. Βάραινε η μεγάλη γαλαξειδιώτικη κληρονομιά, χωρίς ίχνος έπαρσης, αλλά σαν κίνητρο δράσης για συλλογικό όφελος, με μια ήσυχην υπέρβαση αντιθέσεων, εμποδίων και μικροτήτων που, κι εκεί που δεν περιμένει κανείς αναφύονταν, πάντα υπήρχαν, δεν την πτοούσαν, ούτε να τα συζητεί πέραν του ελαχίστου.

Με συνδετική μεσολάβηση της Τούλας Σορώκου κι ίσως αφορμή μια σύντομη βιβλιοπαρουσίαση της ‘‘Οινοποιού εταιρίας «Αχάια» και των χειροποίητων βαρελιών της’’(Πάτρα 2011), ήρθε μια μέρα η πρόσκληση για επίσκεψη στο αρχοντικό της στο Γαλαξείδι, στο Χηρόλακα. Περνούσε τον περισσότερο χρόνο της όχι στην Κηφισιά, εδώ στη ναυτική Πολιτεία – πατρίδα, δουλεύοντας ακατάπαυστα και συστηματικά στο Ν.Ι.Μ του Γαλαξειδιού κι απολαμβάνοντας τις μικροχαρές της ζωής σ’ ένα τέτοιον ειδυλλιακόν ιστορικό τόπο. Εκθέματα, συντήρησή τους, επεκτάσεις, σύνδεση με τα άλλα Ναυτικά Μουσεία, Συνέδρια, εξοπλισμός του ΝΙΜ, ανάδειξή του, προσαρμογή μ’ επιβίωση στις διοικητικές – αυτοδιοικητικές μεταβολές. Πάντα οι συζητήσεις μαζί της ήταν ευφρόσυνες κι αστείρευτη πηγή έμπνευσης γι’ ανώτερη πολιτιστική κοινωφελή δράση. Συνελάμβανε αναλυτικά και σφαιρικά το πρόβλημα. Άκουγε προσεκτικά και ουσιαστικά το συνομιλητή της, εμπιστευόμενη προτάσεις κι απόψεις του. Οι συζητήσεις κατέληγαν σε γεύμα στην παραλία, όπου κι εκεί τα θέματα ανεξάντλητα, διαδέχονταν τα κύρια. Δεν επέτρεπε αναχώρηση, επιστροφή στην Άμφισσα, χωρίς τέτοιες περιποιήσεις.

Η εκτίμηση κι ο θαυμασμός πήραν τη στέρεη θέση τους και με τη δωρεά κρίσιμων και δυσεύρετων πια βιβλίων, στη ΔΒΑ και προσωπικά, για το Γαλαξείδι, βιβλίων του αείμνηστου συζύγου της Νίκου Α. Σταθάκη και τέλος, δικών της. Η αγάπη, η ευγένεια, η απλότητα, το μεράκι, η εργατικότητα και το λεπτό καλλιεργημένο γούστο, κέρδιζαν κάθε καλοπροαίρετον κι ανθρώπους αποφασισμένους να μην εκτίθενται ‘‘στων σχέσεων και των συναναστροφών την καθημερινήν ανοησία’’. Κι ήταν άνθρωπος που δεν της έλειπαν και τα προβλήματα, κάθε λογής της καθημερινότητας. Παρακινούσε οικεία πρόσωπα τα καλοκαίρια κι άφηναν το Γαλαξείδι, ν’ ανεβούν σε ομιλίες των Σκαριμπείων.

Τιμητικά μας ανέθεσε τη μελέτη και ταξινόμηση ενός τμήματος του Αρχείου του προπάππου της αρχιναυπηγού, καπετάνιου και Δημάρχου Κων/νου Μ. Παπαπέτρου. Τον κατάλογο συμπεριέλαβε στη β΄ έκδοση του βιβλίου της ‘‘Ο αρχιναυπηγός Κων/νος Μ. Παπαπέτρος/ Ιστορίες μιας Γαλαξειδιώτικης Οικογένειας’’ (2016). Ευτυχής και γόνιμη συνεργασία. Κι αφορμή να γνωρίσομε, με κέντρο πάντα το Μουσείο κι άλλους αξιόλογους ανθρώπους, έναν προοδευτικό πολιτιστικό πυρήνα του σύγχρονου Γαλαξειδιού. Έγκαιρα προνοητική μας κάλεσε και στη συνάντηση σχεδιασμού των εκδηλώσεων εορτασμού των 200χρονων απ’την Επανάσταση, τελευταία μας συνάντηση... Οιματαιώσεις λόγω πανδημίας, φρέναραν κι εδώ σχέδια και τις πρωτότυπες ιδέες της.

Στις καλές μέρες και με το μόνο μη σύμμαχό της, την ηλικία, αντιμετώπιζε ψύχραιμα την κοινήν ανθρώπινη μοίρα. Κατά την περίοδο ανάρρωσής της απ’ την τελευταία ταλαιπωρία που πέρασε, μιλούσαμε τηλεφωνικά. Πάντα μ’ αισιοδοξία και νοσταλγία να ξαναέλθει στο Γαλαξείδι, τελείωνε η κουβέντα μας. Την περιμέναμε να γυρίσει! Τη μέρα που η Χριστιανοσύνη γιορτάζει τη συντριβή του θανάτου, ήλθε το κακό άγγελμα. Σαν τα δραματικά μαντάτα στο Γαλαξείδι τον καιρό των καραβιών. Ο πόνος ανακατεμένος με την ευγνωμοσύνη για ό,τι προσέφερε, την αναγνώριση για ό,τι ήταν, γίνονται κόμπος προς στιγμήν, αφήνοντας γι’ αργότερα, μια καταλληλότερη περίσταση, όσα αξίζει να γραφούν για τη μεγάλη Γαλαξειδιώτισσα κυρά, τη Ροδούλα Κούμαρη - Σταθάκη!

 

Οι φίλοι της ΔΒΑ


Τετάρτη 21 Απριλίου 2021

Παρουσίαση βιβλίου: Ελένη Ποταμιάνου "7 γυναίκες"

                                                      

ΕΛΕΝΗ  ΠΟΤΑΜΙΑΝΟΥ

                                                                                                7   γυναίκες

Ευγενής, εγκάρδια και καταδεχτική στα νεφελώδη συνήθως πανεπιστημιακά αμφιθέατρα πρωτογνωρίσαμε την καθηγήτρια Φιλοσοφίας κ. Ελένη Ποταμιάνου. Μετά, το διάβασμα των σελίδων των βιβλίων της για τον Albert Camus και τον Καρτέσιο, μας συνεπήρε κι η διδασκαλία – διάλογος τραβούν ατέλειωτα σε δρόμους εξαίσιους. Νοερά κι από κοντά, πάντα οι συνομιλίες μαζί της είναι συναρπαστικές και με τ’ απευκταία συμβαίνοντα, που η ζωή δεν τα περιορίζει, ούτε παραλείπει... Αφοσιωμένη στα έργα του στοχαστικού βίου, με μιαν απρόσμενη παρέκκλιση, σε ένα βιβλίο 130 σελίδων, εξαιρετικά έντονα, αλλά συνήθως αδρά αποτυπωμένες, έρχεται να μας χαρίσει ιστορίες απ’ τη ζωή ‘‘7 γυναικών’’.

Η πίεση μιας προσωπικής δημιουργικής στιγμής γέννησε θαρρείς μιαν εναλλαγή ευφρόσυνου ή αλύπητου τραβήγματος φωτογραφιών που κοιτάζει ο αναγνώστης κι επιθυμεί ν’ αναζητήσει τους γύρω των προσώπων χώρους, περιβάλλοντα και προεκτάσεις, την όχι πάντως ανελέητα και ολοκληρωτικά αποσπασμένη τους χρονικότητα. Κι ενώ το μεγαλύτερο και πιο άλυτο μυστήριο του σύμπαντος, και κατά τον Stephen Hawking,οι γυναίκες, παραμένει αίνιγμα μέγα, έχοντας περάσει αναγνωστικά κι απ’ τις 7 συνθέσεις των πορτρέτων, φουντώνουν οι διερωτήσεις, μ’ ανίκητες τις αμφιβολίες κι αλληλοδιαδεχόμενες υποθέσεις: τι σήμα αναγνωστικής οδήγησης φλερτάρει τα μάτια; Οι ρόλοι που αναπόδραστα και μεθοδικά εκτελούν όλες τους; Η σταδιακά, σκαλί -σκαλί άνοδος απ’ την παραδοσιακή υποταγή στην κάποια σύγχρονη ισότητα των φύλων; Η τόλμη κι η επιμονή στην επίτευξη των στόχων (με αποδοχή κάποτε και της μοίρας) καθεμιάς;

Η αφοσιωμένη μάνα και σύζυγος στο αστικό σπίτι, που δραπετεύει τη μέρα της προς τιμή και αναγνώριση γιορτής της. Η ηρωίδα στη συνύπαρξη με τον ελεγκτικό εαυτό (συνείδηση-alter ego) της. Η ναξιώτισσα νταντά με τις φιλοδοξίες κοινωνικής ανόδου στο οικονομικό μόνον επίπεδο, με τις αδυναμίες και τις οικογενειακές της περιπέτειες και δράματα... Η γλύπτις – ζωγράφος με υποτροφία στο Παρίσι το Μάη του ’68 που την επηρέασε και ζούσε τους απόηχους του αντιδικτατορικού αγώνα της παροικίας των νέων Ελλήνων στην πόλη του Φωτός. Αυτή έγινε ανύπαντρη μητέρα, πέρασε με άλλη βιοποριστική εργασία ένα διάστημα κι απ’ την Ιρλανδία, γύρισε στην Ελλάδα κάνοντας έναν αντισυμβατικό γάμο και δεύτερο παιδί και πάλι δεν ησύχαζε. Με γνήσιες τάσεις αέναης φυγής και περιπλάνησης, πηγή του πιο συνηθισμένου λαϊκού κοσμοπολιτισμού, δεν πρόλαβε (;) να ιδεί και να χαρεί το λαμπερό ξεδίπλωμα της καλλιτεχνικής φύσης της κόρης της.

Η πέμπτη που χαραμίστηκε στη μοδιστρική κατ’ οίκον με τα φωνητικά προσόντα για καριέρα στη σοβαρή μουσική, αλλά αιτία των κατατρεγμών της ήταν οι συνέπειες του Εμφυλίου, με την αναπάντεχην αργά οικογενειακή επανασύνδεση στο εξωτερικό. Η καλοζωίστρια των βορείων προαστίων με την καλοπέραση και τη δημοφιλία  στον απ’ αυτήν δημιουργημένο κύκλο – παρέα της, τις κουλτουριάρικες εμμονές της, την εκτόπισή της απ’ την πλατιά επικράτηση του λαϊκοδημοκρατικού συρμού, αφού ανήκε και υπερασπιζόταν σθεναρά έναν κόσμο που έφευγε. Και τέλος μια νέα κοπέλα της γενιάς του Πολυτεχνείου που διχασμένη ανάμεσα στο φεμινισμό, τον αντιδικτατορικό αγώνα και την έφεση στην καλλιτεχνική δημιουργία, απείχε των μεγάλων γεγονότων της εποχής φεύγοντας για ένα αντιτουριστικό νησί του Αιγαίου, με το πολιτικό απωθημένο της άσβεστο ωστόσο σε μιαν επόμενη περίοδο, είναι το 7μελές συγκρότημα της ωδής του βιβλίου.

Η συγγραφέας που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, σχετίζεται με τις 6 γυναίκες συγγενικά – φιλικά, δεν ενδιαφέρεται για την ανάδειξη ενός τύπου γυναίκας, χαρακτηριστικού μιας εποχής. Πετυχαίνει ίσως, παρά το μη αντιπροσωπευτικό δείγμα των ηρωίδων της, να αναδείξει τη μετάβαση που συντελέστηκε στο κοινωνικό status της Ελληνίδας τις δεκαετίες κυρίως του ’60 και του ’70. Και στις εικαστικές ακόμη καλλιτέχνιδες γυναίκες των διηγημάτων της, άφωνα πρόσωπα της Ιστορίας, που έγραφε κι ο μεγάλος μας ιστορικός, δίνει υπόσταση, χρώμα και φωνή. Ούτε ο έρωτας, ούτε η επιτυχία στον προσωπικό καθεμιάς αγώνα, ούτε η οικογένεια ή η Τέχνη στοχεύτηκε ή θα μπορούσαν ν’ αναδειχθούν σε πρώτο κινούν της γραφής των ‘‘7 γυναικών’’. Ο άντρας σε οποιαδήποτε μορφή του στη ζωή των ‘‘7’’, σύζυγος, πατέρας, φίλος, σύντροφος, αδελφός, παιδί, υπάρχει πίσω από μια μισόκλειστη πόρτα. Οι αποφάσεις, η εξέλιξη ζωής και πραγμάτων, είναι πρωτίστως γυναικείες υποθέσεις. Η δυνατότητα αυτονομίας σε όποιο πλαίσιο και η προσήλωση στις αξίες του (επιβεβλημένου ή επιλεγμένου) ρόλου όπου είναι βυθισμένη – εμφυτευμένη η καθεμιά, αφήνει μιαν έντονη αναγνωστική γεύση απ’ τη γνωριμία των 7 γυναικών του βιβλίου. 

-------------------------------------

Εκδότης: bond-us music, 2020

 24 εκ., σ.127

DDC:889.3 ΠΟΤ